امام صادق عليه السلام فرمود:
                                  لا تُرَاءِ بِعَمَلِكَ مَنْ لا يُحْيِى‏ وَلا يُمِيْتُ وَلا يُغْنى‏ عَنْكَ شَيْئاً [1]
كارهاى نيك خود را به خاطر خودنمايى و نشان دادن به مردمى كه نه زندگى به دست آنهاست و نه مرگ و نه قدرت دارند مشكلى را براى تو بگشايند، انجام مده!
شرح كوتاه‏
مردمى كه به تظاهر و رياكارى عادت مى‏كنند، همه مظاهر زندگى آنها تو خالى و بى‏مغز مى‏شود: از تمدن، به ظواهر بى‏روح و از زندگى، به خيالات و اوهام و از سعادت و خوشبختى، تنها به نام و از دين و مذهب، فقط به يك سلسله تشريفات قناعت مى‏كنند و مسلّماً بهره مردمى كه ظاهر سازند، جز «ظواهر» نيست! به همين دليل اسلام شديداً از اين صفت زشت انتقاد مى‏كند و مى‏گويد سرنوشت تو به دست اين مردم نيست خودنمايى چرا!
 
منبع: كتاب يكصد وپنجاه درس زندگي ،تأليف آيت الله العظمي مكارم شيرازي
پي نوشت: